Wentylacja grawitacyjna, standard w starszych domach, opiera się na naturalnym ciągu — ciepłe powietrze unosi się i wypływa przez kanały wywiewne, a świeże wpada przez nieszczelności okien i specjalne nawiewniki. Rekuperacja robi to samo zadanie, wymianę powietrza, ale w sposób kontrolowany i z odzyskiem ciepła.
Kluczowe różnice
- Źródło napędu: grawitacyjna — różnica temperatur i ciągu kominowego; rekuperacja — wentylatory w centrali.
- Odzysk ciepła: grawitacyjna go nie ma (ciepłe powietrze ucieka bezpowrotnie); rekuperacja odzyskuje większość ciepła z powietrza usuwanego.
- Zależność od warunków: grawitacyjna słabo działa latem i w bezwietrzne dni (mały ciąg); rekuperacja działa niezależnie od pogody.
- Filtracja powietrza: grawitacyjna wpuszcza powietrze jakie jest z zewnątrz; rekuperacja filtruje je przed wpuszczeniem do domu.
- Szczelność budynku: nowe, dobrze izolowane domy słabo oddychają przez nieszczelności, więc grawitacja często nie działa prawidłowo — stąd rosnąca popularność rekuperacji w nowym budownictwie.
Czy w szczelnym domu grawitacja ma sens
W energooszczędnych, dobrze zaizolowanych domach wentylacja grawitacyjna często nie zapewnia wystarczającej wymiany powietrza, bo nie ma przez co zasysać świeżego powietrza. To jeden z głównych powodów, dla których projekty nowych domów energooszczędnych coraz częściej od razu zakładają wentylację mechaniczną z odzyskiem ciepła.
Jeśli planujesz system rozprowadzenia powietrza do rekuperacji, zobacz systemy TopFlex — modułowe rury, rozdzielacze i skrzynki rozprężne, które budują sieć kanałów w całym domu.